Zespół Aspergera – krótka charakterystyka

Home » Dziecko » Zespół Aspergera – krótka charakterystyka
Dziecko Brak komentarzy

Zespół Aspergera jest potocznie nazywany lekką odmianą autyzmu, lecz nie należy go utożsamiać z tym zaburzeniem, choć jest schorzeniem rozwojowym ze spektrum autyzmu i zalicza się go do kategorii Rozległych Zaburzeń Rozwoju. Częściej dotyka chłopców niż dziewczynki. Główną cechą zespołu Aspergera jest trudność w podtrzymywaniu kontaktu i brak umiejętności spontanicznego nawiązywania relacji.

Objawy zespołu Aspergera

Jak już wyżej zostało wspomniane najbardziej charakterystyczną cechą tego zaburzenia jest brak umiejętności nawiązywania przez dziecko spontanicznych relacji oraz ich podtrzymywania. Dziecko z zespołem Aspergera nieodpowiednio odczytuje również sygnały niewerbalne wysyłane przez inne dzieci i dorosłych. Takie dziecko nie chce bawić się w grupie rówieśników, gdyż bardzo dużą trudność sprawia mu dostosowanie się do panujących w grupie reguł i zmieniającej sytuacji. Maluch tworzy swoje własne zasady i na nich opiera swoje relacje. Kolejnym charakterystycznym objawem zaburzenia jest język, używany przez dziecko, nieodpowiedni do wieku, bardzo często naszpikowany specjalistycznym słownictwem. Dzieci z zespołem Aspergera używają skomplikowanych i rozbudowanych wyrażeń, bardzo formalnych i poprawnych, najczęściej tych odnośnie swoich zainteresowań. Maluch z tym zaburzeniem odbierają mowę bardzo dosłownie, nie rozumieją żartów, przenośni czy ironii. Zainteresowania dziecka są kolejną oznaką schorzenia. Maluchy z Aspergerem mają bardzo wąskie zainteresowania, które stają się wręcz obsesyjne. Dziecko interesuje wybrana dziedzina, która stanowi dla niego temat praktycznie wszystkich rozmów, a strefy zainteresowań mogą być przeróżne. Zespół Aspergera może również powodować nadwrażliwość na: światło, dźwięk, dotyk, smak, czy zapach.

Terapia zespołu Aspergera

zespół Aspergera

 

Terapia dziecka dotkniętego zespołem Aspergera musi być potwierdzona szeregiem specjalistycznych badań i diagnozą oraz być dobrana do możliwości i potrzeb malucha. Terapia zaburzenia jest wielokierunkowa, a jej podstawą jest praca nad rozwojem umiejętności społecznych. Dziecko musi uczyć się zachowań i intencji innych osób, przestrzegania norm i zasad społecznych, by dzięki temu mogło zdobywać wiedzę o sobie i innych. Dorosłe osoby z zespołem Aspergera dzięki terapii mogą w pełni normalnie funkcjonować w życiu społecznym oraz osiągać satysfakcję w życiu zawodowym i rodzinnym.

Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

 

LEAVE A COMMENT